Skomplikowana, wielowarstwowa intryga, nieoczekiwana głębia emocji "Krótki sznur" jest pod każdym względem wspaniałą niespodzianką. Nierozwiązane tajemnice, hakerstwo komputerowe, polityka, a wszystko opisane lekkim piórem, z gracją. FitzSimmons wymyślił odrażającego socjopatę. Ta elektryzująca powieść zaczyna się od obiecującego tropu w sprawie zaginionej przed laty córki wiceprezydenta, a potem, gdy pojawiają się coraz to nowe teorie spiskowe, obłudni politycy oraz szukający zadośćuczynienia skompromitowany haker, jej akcja przyspiesza jak obłąkana kolejka górska.

W tej historii jest Bono z U2. Przylatuje do pustynnego Timbuktu prywatnym samolotem, wygłasza parę banałów o muzyce silniejszej niż wojna, a potem ulatnia się w towarzystwie obstawy. Cztery dni później do miasta wjeżdża Al-Kaida i zaczyna obcinać ludziom ręce. Jest tu również średniowieczny poradnik dla mężczyzn na temat spółkowania z żonami i zestaw koranicznych modlitw o długą erekcję oraz mocniejszy orgazm. Przede wszystkim jednak jest 377 tysięcy bezcennych manuskryptów, które powstały w maleńkim Timbuktu na krańcach Sahary. Dorobek cywilizacji, która była otwarta i tolerancyjna, gdy w świecie Zachodu wolnomyśliciele wciąż trafiali na stosy. "Hardkorowi bibliotekarze z Timbuktu" to prawdziwa historia ludzi, którzy przechytrzyli terrorystów z Al-Kaidy i uratowali ten skarb rozumu przed fanatykami. W 2012 roku grupa bibliotekarzy przeprowadziła karkołomną akcję w stylu Indiany Jonesa: wykradli i wywieźli setki tysięcy ksiąg z miasta opanowanego przez islamistów. Nawet oni sami nie wierzyli, że im się uda… Tytuł rzeczywiście może być mylący. Wszakże opowieść dotyczy przede wszytkm zmian społeczno-politycznych w Mali. Dobrze, że jako wprowadzenie do opisu ratowania rękopisów przed Al- Kaidą zostały przedstawione dzieje rozwoju nauki i gromadzenia, renowacji manuskryptów. Może nie ma tu akcji, charakterystycznych dla literatury sensacyjnej czy przygodowej, lecz chyba nie o to chodziło autorowi. Ukazał niezłomnych, odważnych i mocnych duchem ludzi, którzy postanowili zachować dla potomnych dziedzictwo naukowe, kulturowe i religijne. Ochronić je przed zapomnieniem oraz fanatyczną chęcią niszczenia wszystkiego, co inne, czyt. niegodne istnienia.

Adam Wajrak, ulubiony dziennikarz przyrodnik Polaków, mieszkaniec Puszczy Białowieskiej, w swojej najnowszej książce opowiada o latach tropienia wilków i przyjaźni z tymi najbardziej fascynującymi drapieżnikami Europy.

"Wiem, że wśród moich czytelników jest wielu ludzi młodych, przez co niezwykle wrażliwych. Muszę was ostrzec. Gdyby ta książka była tylko o wilkach, nie zawracałbym wam głowy, bo przecież wiecie, że przyroda potrafi być brutalna. Ta książka jest jednak również o tym, jak okropne rzeczy ludzie robili i robią wilkom, jednym z najbardziej prześladowanych dużych ssaków. Dlatego poproście rodziców, żeby tę książkę przejrzeli, zanim weźmiecie ją do ręki, albo przeczytali ją razem z wami." (Adam Wajrak)